(1475 S. K. m. 17, 35)
Dava: Davacı, hizmet süresine göre noksan ihbar öneli verilmek suretiyle iş akdinin bozulduğundan bakiye ihbar tazminatı ile 2 haftalık kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ve hafta ve genel tatil ücretlerini istemiştir.
Davalı, Sille Bucağı ile 15 dakika gibi kısa mesafeli Konya arasında servis şoförlüğü yapan davacının belediye encümenince kararlaştırılan hareket saatleriyle ilgili tarifeye uygun saatlerde hareket etmediklerinden, ihtara rağmen görevlerini aksattıklarından belediye meclisi kararı ile 15 gün iş arama izni verilerek haklı sebeple işten çıkarıldığından ihbar ve kıdem tazminatı alamayacağını, fazla çalışması olmadığını, hafta ve genel tatillerde de çalışılmadığını savunmuştur.
Karar: 1 - Gerçekten, davalı tanıkları davacının belediye encümenince kararlaştırılan hareket saatlerine uygun şekilde çalışmadıklarını bildirmişlerdir. İş Yasasının 17/II-g maddesinde, hatırlatıldığı halde görevini yapmamak halini işveren için haklı bozma sebebi saymıştır. Aynı yasanın 35/e maddesi ayrık olmak üzere, davacı normal çalışma süresi içinde seferleri aksatmışsa bunun haklı bozma sebebi sayılacağının dikkate alınmaması yerinde değildir.
2 - Hafta tatilinde münavebe ile çalışmışsa, haftanın tatilden önceki günlerinde sürekli olarak 48 saat çalışmışsa, hafta tatilindeki çalışma süresi fazla mesai olur ve % 50 zamlı ödemeye hak kazanır.
3 - Dava tarihinden sonra çıkan 1957 Sayılı Yasa ile beher sene için 30 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı kabul edilmiş ise de; davacı dilekçesinde açıkça 2 haftalık kıdem tazminatı istemiştir. O halde isteğe bağlı olarak hüküm verilmesi gerekir.
4 - Gerek davacı ve gerekse davalı tanıkları günlük veya haftalık fazla çalışma saati hakkında kesin beyanda bulunmamışlardır.
İş Yasasının 64 üncü maddesinde çalışma süresinden sayılmayan ara dinlenme esasları, gerek Sille'den, gerek Erenköy'den ve Konya'dan kış ve yaz saatlerine göre düzenlenen hareket saatleri arasındaki uzaklık göz önüne alınarak davacının ne kadar fazla çalışması gerektiğinin bilirkişi aracılığıyla tetkik edilerek sonucuna göre karar vermesi icap eder.
5 - Davacının 1974 Ocak- Nisan ayları arasında ihtirazi kayıt dermeyan etmeksizin fazla mesai parası aldığı anlaşılmaktadır. Artık bu aylar için daha fazla çalışma parası isteyemez.
6 - Mahkemenin kabul şekline göre bilirkişi raporunda davalı idarece ödenen fazla çalışma parası düşünüldüğü halde hüküm yerinde bunun göz önüne alınmamış olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle davalı yararına BOZULMASINA ve temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine 05.05.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy