(1475 S. K. m. 5, 14)
Dava: 1- Davacının kıdem tazminatının nazara alınmasını istediği 1958 ila 1962 tarihleri arasındaki sürede çıraklık mukavelesiyle kursiyer olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır.
Gerçekten, çıraklık döneminde görülen teorik bilgiler yanında bunun uygulanması niteliğinde pratik çalışmalar yapılması veya çalıştırılması o meslek ve san'atın öğrenme gereklerinden bulunduğu ve çırakların da İş Kanununun kapsamı dışında tutulduğu ortadadır.
Davacı, davada söz konusu edilen sürede bu nitelikte çalıştırıldığına göre İş Kanunundan yararlanması düşünülemez. Davacıya ücret ödenmesi ve sigorta primi yatırılması bu esası değiştirmez.
Bu nedenle mahkemenin çıraklık dönemini işçilikten sayarak isteği hüküm altına almış olması bozmayı gerektirmiştir.
2- Kabule göre de; kıdem tazminatını beher yıl için 30 güne çıkaran 1475 sayılı İş Kanununun 1927 sayılı yasa ile değişik 14. maddesini geriye yürüten 8. maddesinin ilgili hükmü Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir.
Davacının iş akdinin feshi bu döneme rastlanmaktadır. O halde, beher hizmet yılı için 30 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı hesabının ve 24 aylık muafiyetinin yasal dayanağı kalmamıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA ve davalı yararına takdir edilen 1400 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13.12.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy