(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, yerinde görülmeyen davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, kıdem tazminatı istemiştir.
Mahkeme, davacının yaşlılık aylığı alma veya toptan ödemeye hak kazanmadan ayrıldığından davayı reddetmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerçekten, dosyadaki bilgi ve belgelerden işçinin yaşlılık aylığı veya toptan ödeme almak üzere işyerinden istifa etitiği bunu da işverenin bilgisi altında yaptığı anlaşılmaktadır.
İşçinin, hizmetini doldurduğuna inanarak ve gerekli başvurmaları yaparak ayrıldığı, ancak çok kısa bir süre noksanlık çıkması üzerine yeniden çalışmak zorunda kaldığı, bu durumun işveren'ince olumlu karşılandığı, sonradan bu süreyi tamamlamak için işe alınmasını geciktirilip kabul edilmediği ve böylece işverinin davacıya ödemekle yükümlü olduğu kıdem tazminatını ödememe durumundan yararlandığı açıkça belli olduğuna göre davanın reddine isabet yoktur.
Ohalde hükmün bozulması gerekir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy