(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Bir kimse aynı devrede hem memur hem de işçi olamıyacağı gibi bu devreler için memur ve işçi statüsünden aynı zamanda istifade edemez.
Davalının savunmasında ve dosya içinde mevcut sicil belgelerinde davacının Emekli Sandığı ile de ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Memur statüsünde olan bir personelin sendikaya üye olması ve Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması söz konusu olamaz.
Bu yön esaslı bir şekilde araştırılmadan davanın kabulü yanlıştır.
2- Kabul şekline göre; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 25/7. maddesinde verilcek tazminatın, ücretin 12 aylığı ve 1927 sayılı Kanunla yapılan değişikliğe göre de 24 aylığı aşan kısmının vergilendirmesi öngörülmüştür.
Bu durumda, brüt kıdem tazminatından, önce; 193 sayılı Yasanın 25/7. maddesi uyarınca 12 (24) aylığı aşan kısmı vergilendirilerek davacının hakedip eline geçecek kıdem tazminatı hesap edildikten sonra bundan Emekli Sandığından aldığı ikramiyenin düşülmesi gerekir.
Mahkemenin davacının Emekli Sandığından aldığı emekli ikramiyesinin önce brüt kıdem tazminatından düşmek suretile bir o kadar daha kısmın vergi dışı kalmasına ve dolayısiyla sonuçta fazla bakiye kıdem tazminatı ödenemesine yol açan hesaba dayanarak hüküm tesis etmesi yasalara aykırıdır.
3- Davalı idarenin., muhtelif işyerleri için muhtelif sendikalarla yapılmış Toplu Sözleşmeleri vardır. Davacının hangi sendikanın üyesi olduğu ve hangi Toplu Szöleşmeden yararlanacağı da araştırımamıştır.
Mahkemenin bu yönleri nazara almadan hüküm tesis etmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen karırın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.3.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy