(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkı, yıllık ücretli izin parası ile ikramiye tutarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Yapılan soruşturmaya, toplanan delilere karar yerinde gösterilen kanuni gerektirici sebeplere göre davanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacının, bu işyerinde evvelce 13.5.1965'ten 28.12.1970 tarihine kadar çalıştığı bu işyerinden kendi isteği ile ayrıldığı 13.10.1976 tarihli celsedeki beyanından anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 4 numaralı bendinin 5. fıkrasına göre davacı bu işyerinden evvelce kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde ayrıldığından ilk devre için kıdem tazminatı alamaz. Mahkemenin ilamda yazılı düşünce ile ilk devre için de kıdem tazminatı vermesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda 2 numaralı bentte gösterilen sebeple davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy