(275 S. K. m. 12)
Dava: Davacı, Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün 11.8.1978 tarih ve 23.048.33/2-29405 sayılı kararının iptaline, karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, itirazın reddine karar vermiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı işveren, davalı sendikanın işyeri seviyesinde yaptığı çağrı ilanının usulüne uygun olmadığını iddia ile yetki itirazlarının süre bakımından reddine ilişkin İzmir Bölge Çalışma Müdürlüğünün 11.8.1978 tarihli kararının iptalini istemiştir.
Mahkeme, ilamda yazılı bazı düşüncelerle davanın reddine karar vermiştir.
Karar: Gerçekten, 275 sayılı Kanunun 12. maddesinin 1. bendinin 2. fıkrası (Belli işyeri veya işyerlerinde toplu iş sözleşmesi yapmağa kendisini yetkili gören işçi sendikası, toplu görüşmeye başlamadan en az altı iş günü önce, Bölge Çalışma Müdürlüğüne yazı ile başvurarak aynı mahalde ve aynı işkolunda kurulu diğer işçi sendikalarının adreslerini gösterir bir listeyi almaya ve bu listede yazılı sendikalara hangi işyerinde toplu sözleşme yapmak istediğini yazı ile bildirmeye ve bunu -varsa- mahalli bir gazete ile ilan etmeye mecburdur) hükmünü getirmiştir.
İşveren çağrı ilanının yapıldığı Hareket Gazetesi'nin çok düşük tirajlı, pek az kimse tarafından okunan, piyasada satılmayan sadece abonelere yollanan bir gazete olduğunu ayrıca işyerinin Bornova'da olduğunu Hareket Gazetesi'nin ise, İzmir'de neşredildiğini iddia etmektedir.
1- 275 sayılı Kanunun yukarda anılan maddesinde çağrı ilanının mahalli bir gazete ile ilan edilmesi öngörülmüştür. Mahkemece işyerinin bulunduğu yerin Bornova İlçesi hudutları dahilinde olup olmadığı ve Bornova İlçesi hudutları dahilinde ise bu ilçede neşredilen gazete mevcut olup olmadığı araştırılmadan karar verilmesi yasaya aykırıdır.
2- Çağrı ilanının yapıldığı gazetenin çok düşük tirajlı, pek az kimse tarafından okunan bir gazete olmaması gerekir. Dosya içinde mevcut gazete nüshası çağrı yapılan gazetenin bu nitelikleri haiz olmadığı kanısını vermektedir. Bu hususun araştırılmaması da bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebeplerden temyiz eden yararına BOZULMASINA ve peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 06.11.1978 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy