(1475 S. K. m. 5, 64)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının liman ve iskelelerde gemilerden karaya, karadan gemilere yapılan yükleme işleminde puantör olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.
Davacı gemilerde bir hizmet görmediğine göre Deniz İş Kanununun tatbiki mümkün olmadığı gibi fazla mesai ve nöbet talimatnamesinin de uygulama alanı yoktur. Talimatnamenin 2. maddesinde işçiler talimatname kapsamı dışında bırakılmışlardır. Ancak davacının yaptığı iş, İş Kanununun 5. maddesindeki istisnalarla ayrık tutulan liman ve iskelelerde gemilerden karara, karadan gemilere yapılan yükleme boşaltma işleri niteliğinde olduğundan 931 ve 1475 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekmiştir. İş Yasalarının ise, 64. maddesinde iş sürelerine göre verilecek ara dinlenmeleri gösterilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında da ara dinlenmelerinin iş süresinden sayılmayacağı öngörülmüştür.
Eğer davacıya iş yasasında öngörülen normal iş süresi dışında ara dinlenmesi verilmeyerek ara dinlenmesine müstahak olduğu sürede de çalışmışsa bu süre için fazla çalışma ücreti verilmesi icabeder.
Davalı, ara dinlenmesi verilmeden çalıştırmanın insan takatına aykırı olduğunu bildirmek suretiyle ara dinlenmesinde çalışmadığını savunmuşur. Şu durumda davacının günde 8 saat normal çalışması dışında bir saatlik ara dinlenmesinde de çalıştırıldığının davacı tarafından ispat edilmesi gerekir. Bu husus araştırılmadan noksan inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten temyiz eden yararına (BOZULMASINA) ve temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.10.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy