(1475 S. K. m. 62)
Dava: Davacı yolda geçen sürenin fazla çalışmadan sayılarak karşılığının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi,a gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı Konya Bölgesi dışına çıktığı zaman yaptığı fazla mesaiyi istemiş, dava dilekçesinde 17 örnek geçici görev yolluğu belgelerine dayanmıştır.
Gerçekten davacının dayandığı imzasının olduğu anlaşılan 17 örnek geçici görev bildirim belgelerinde günlük ve haftalık çalışma saatleri gösterilmiştir. Ayrıca geçici görev yolluğu aldığı da anlaşılmaktadır.
Bir kimsenin fazla mesaisinden söz edilebilmesi için haftalık 48 saatin üstünde çalışması bulunması gerekir ve 62/1-E maddesine göre de yolda geçen sürenin iş süresinden sayılması için sözü geçen madde hükmünde anıldığı biçimde işin gereğinden doğan bir yolda geçen süre olması gerekir. Davacının yolda geçirdiği süre ise bu nitelikte değildir.
Diğer taraftan davacının dayandığı yazılı belgelerde günlük yapılan fazla mesai haftalık 48 saat normal mesaiye göre hesap edilerek fazla mesai yapıp yapmadığı belirlenmiştir. Bu belgeler gereğince haftalık 48 saati geçen fazla mesaisi varsa buna hükmetmek gerekirken, şahadete göre hüküm tesis etmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 9.1.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy