(440 S. K. m. 1) (1475 S. K. m. 1, 2, 5)
Dava: Davacı, noksan ödenen fazla çalışma parasının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, İş Kanunundan doğan haklarının verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının işçi olmayıp memur olduğunu savunmuştur.
Mahkeme, davacının memur olduğu gerekçesi ile, davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.
Denizcilik Bankası Anonim Ortaklığı 5842 sayılı Kuruluş Yasasına göre, amacı belirli sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait, işlemleri yerine göre Maliye Bakanlığı'nın denetimine tabi ve 440 sayılı Yasaya tabi İktisadi Devlet Teşekkülüdür.
Bu itibarla, bankanın yerine getirmek durumunda olduğu işlemlerin düzenlenmesi, planlanması ve sevki idaresi ile, denetim görevini yüklenmiş bulunanların işçi sayılmalarına olanak yoktur.
Ancak, bunlar dışında ücretlerini kuruluşa ait ücret sistemi talimatnamesi ve Toplu İş Sözleşmeleri ile saptanmış olan personelin işçi sayılması gerekir.
O halde, davacının hak iddia ettiği devredeki yürürlükte bulunan kanun ve kanun hükmündeki kararnameler ve emsallerinin tabi olduğu statü nazara alınarak işçi olduklarının tespiti halinde esasın incelenerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten temyiz eden yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 6.11.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy