(275 S. K. m. 4) (1475 S. K. m. 35, 61) (2822 S. K. m. 6)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Davacı, 19 Temmuz tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesi ile haftalık çalışma süresinin 40 saate indirildiğini, bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinin 1 Nisan 1977 olduğunu, yürürlük tarihi ile imza tarihi arasında haftada 40 saatten fazla çalıştığını ileri sürerek bu devreye ait fazla çalışma parasının ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
275 sayılı toplu iş sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 4. maddesine göre, süresi belirli toplu iş sözleşmesi bir yıldan az, üç yıldan uzun süreli olmayacağına göre yeni yapılacak toplu iş sözleşmesine yürürlük tarihinin konulması bunun içindir.
19.7.1977 tarihinde haftalık çalışma 48 saattir. Bundan önceki devreye ait 40 saatten fazla çalışmanın fazla mesai olarak kabulünü taraflar arzu etmiş olsalardı sözleşmeye açık bir hüküm koymaları gerekirdi. Fazla çalışma gibi fiili durum ile alakalı bir madde, bu bakımdan imza tarihi olan 19 Temmuz 1977 gününde geçerlidir. Daha önceki bir tarihe teşmili mümkün değildir. O halde davanın reddi gerekirken, ilamda yazılı gerekçe ile isteğin hüküm altına alınması bozmayı gerektirir.
2 - Kabul şekline göre de avukatlık ücret tarifesinin 4. maddesinin 2 nci fıkrasına göre, aynı avukat tarafından takip edilen ve ayrı emek ve gayret harcamasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı onda birine kadar indirim olduğu da nazara alınmamıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine 19.9.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy