(1475 S. K. m. 14)
Davacı ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1 - Toplanan delillere ve dosyadaki yazılara göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davalının temyizine gelince; Yönetmeliğin 21'inci maddesinde gösterilen işten çıkış tazminatı; kıdem tazminatı karşılığı olarak gösterilmiştir. Aynı Yönetmeliğin 17'nci maddesi de bu yönü kanıtlamaktadır. Yasaya göre kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işyerindeki çalışma süresinin en az bir yıl olması gerekir.
3 - Davacının çıkış tazminatı istediği süre bir seneyi doldurmadığına ve yönetmeliğin 21'inci maddesinin son fıkrasında bir seneye doldurduktan sonra artan yıl küsurları için konulduğuna göre, davacı bu tazminatı isteyemez.
Temyiz olunan kararın, yukarda 2'nci fıkrada yazılı sebeple davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgililere iadesine 22.10.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy