(1475 S. K. m. 13, 14, 35) (818 S. K. m. 126)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası bayram ve hafta tatili gündelikler ile ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının, istediği kıdem tazminatı 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Davacı 1977 tarihinde işten ayrıldığına göre, çalıştığı tarihler için kıdem tazminatının hesabı gerekir. Davacının duruşmadaki beyanı diğer alacaklarının beş senelik zamanaşımına tabi olduğu manasındadır. Mahkemenin bu ciheti düşünmeden 15 sene çalıştığı süreden 10 senelik kısmının zamanaşımına uğradığından bahisle kıdem tazminatı süresinin bir bölümünü zamanaşımından reddedilmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.10.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy