(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, fazla mesai ücreti istemiştir.
Davalı, davacının haftalık çalışmasının 40 saati aşmadığını aşsa dahi haftalık 48 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma sayılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme, idareden gelen puantaj kaydı örneğinde belirtilen fazla mesai tutarına göre isteği hüküm altına almıştır.
Gerçekten 1475 sayılı iş kanununun 35 ve 61. maddesine göre haftalık 48 saatin üzerindeki çalışmalar fazla çalışma sayılır. Davalı işyerinde Cumartesi günleri çalışma olmadığını da savunmuştur. Bu husus doğru ise haftada 5 gün çalışılmış olacağından günlük normal çalışma süresi 9,36 saattir. Bu durumda fazla mesaiden sözedebilmek için günlük 9,36 saat, haftalık ise 48 saat üzerinde çalışılmış olması gerekir. Ancak haftalık 40 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma sayılacağına dair taraflar arasında bir sözleşme varsa o takdirde bu çalışmalar da fazla mesai sayılır. İdareden gelen yazıda belirtilen fazla mesai saatlerinin nasıl hesaplandığı belli değildir.
O halde, yukarıda açıklanan esaslar dahilinde idareden tekrar bilgi almak, fazla mesailerin hesabına günlük ve haftalık olarak hangi çalışma sürelerinin esas alındığını diğer delillerde toplanıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken noksan tahkikata istinaden hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 8.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy