(633 S. K. m. 18, 21) (1475 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, kıdem tazminatı ve faizine ilişkindir.
Mahkeme, davayı kabulle isteği hüküm altına almış, davalı idare davacı ile idare arasında hizmet ilişkisi bulunmadığını atama tasarrufu olduğunu savunarak hükmü temyiz etmiştir.
Gerçekten; davacıların miras bırakanı mülhak vakfa bağlı camide bir din görevlisi iken öldüğü anlaşılmaktadır.
633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı ve Görevleri Hakkında Kanunun 18. maddesinde cami görevlilerinin yönetmelikte gösterilecek esaslara göre, çalışacakları ve 21. maddesinde de bu vazifelere atama yoluyla gelecekleri belirtilmiştir.
Bundan başka anılan kanuna göre, çıkarılan yönetmeliğin 18. maddesinin (D) bendinde de, dernekler, mülhak vakıflar ve halk tarafından idare edilen cami ve mescitte vazife gören cami görevlilerinin ilgili müftünün inhası üzerine, vali ve kaymakamlıklarca atanacağı yazılıdır.
O halde; davacıların miras bırakanları ile idare arasında hizmet sözleşmesi yoktur. Ve bu tanımlamaya göre de işçi değildir.
Mahkemenin aksi görüşle davayı kabule yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması yasa ve uygulumalara aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, 12.2.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy