(1475 S. K. m. 14, 47, 48, geçici m. 3)
Dava: Davacı, yıllık ücretli izin ve ücret alacağı, bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin fazla çalışma parası ile kıdem tazminatının ve yüzde onlardan doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde taraflara avukatlarınca temiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - İşyeri bir oteldir. Müşterilerin hesap pusulalarına % 10'ların eklenerek tahsil edildiği bilirkişi raporunda karar yerinde kabul edilmiştir. İş Yasasının 47. maddesinde ancak yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde müşteri hesap pusulasına yüzdelerin ekleneceği öngörülmüştür. Bu halde müşterilerden kesilen yüzdelerin o serviste çalışan işçilere eksiksiz ödenmesi gerekir. Bunun hangi esaslar ve oranlarla dağıtılacağına dair toplu iş sözleşmesi veya hizmet aktinde bir hüküm olmaması işçilere eksiksiz ödeme zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Belgeleri bulunmayan yüzdelerin de işyerinin kapasitesine göre tespiti gerekir. Belgeleri bulunmayan yüzdeleri de işyerinin kapasitesine göre tespiti gerekir.
Yasanın 47. ve 48. maddelerindeki gerekçeye ve geçici 3. maddesi hükmüne göre 6032 sayılı yasa ve bu konudaki tüzüğün uzun yıllardan beri uygulanması sonucu oluşan örf ve teamüle göre hesaplanması gerekir.
3 - İşyerinin başkasına kiralanmak suretiyle devri 1927 sayılı yasadan öncedir ve kira sözleşmesinden c/d maddesinde işçilerin 1.6.1975 tarihinden önceki iş yasasından doğan haklarından kiralayan davalının sorumlu olacağı belirtildiğine göre kıdem tazminatı isteğinin reddi de isabetli olamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA 28.2.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy