(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, asgari ücret, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma parasile iş arama ücreti, bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - .......
2 - Bekçilerin genel olarak görevlerini eksiksiz yapmaları için kendilerine saat verildiği, verilen saatin zaman zaman kurulmasının istendiği, bilinen bir gerçektir.
Davacı bekçidir, görülen lüzum üzerine kendisinde görevi, saat ile yapması istendiği ancak, davacı saat kullanmak suretiyle görev yapmayacağını bildirmesi üzerine işine nihayet verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, akdin önelsiz feshinde yasaya aykırı bir yön yoktur. Davacının öteden beri görevi saatsiz yapmış olması ve okuryazar bulunmaması sonuca etkili değildir.
Öte yandan; akdin feshinde haklı olan davalı işverenin, yardım veya bir atıfet olarak davacıya kıdem tazminatı vermiş olması da ihbar tazminatına hükmedilmesi gerektirmez.
3 - Yukarıda açıklanan oluşa ve manevi tazminatı gerektiren bir halin bulunmamasına göre de davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.03.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy