(1475 S. K. m. 14, 26)
Dava: Türkiye Petrol ve Kimya İşçileri Sendikası (Petkim-İş) ile Türkiye Petrolleri A.O. (T.P.A.O.) adına avukat (N.N.) aralarındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteğinden ibaret dava hakkında avukat (A.Y.) Avukat (İ.G.) ve Avukat (Ö.G.)'den kurulu hakem heyetince Özel Hakem sıfatiyle verilen 9.4.1979 günlü karar davalı avukatınca temyiz edilmiş ve bu işe ait dosya Ankara 8. İş Mahkemesinin 25.5.1979 günlü ve 1979/189 D. İş sayılı yazısı ile Daireye gönderilmiş olmakla temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Toplu iş sözleşmesine ve protokole göre hakem şart olarak ileri sürülen husus iş akdinin bozulması devresindeki sürenin kıdem tazminatına sayılması, kıdemli işçiliği teşvik ikramiyesi de gözönünde tutulması ve sendikanın işçiler için yazlık kamp yapmaları halinde işverenin araç ve gereçleriyle mümkün olan yardımı yapması şeklindedir.
Hakem heyeti isteği aynen hüküm altına almıştır.
Kıdem tazminatı hesabında ve kıdemli işçiliği teşvik ikramiyesinde çalışılan süre esas alınır. Toplu iş sözleşmesinde de bunun aksine bir hüküm yoktur. Sözleşme hükmü bu konuda kanundaki hükmün tekrarı niteliğindedir. Bu nedenle işçinin, direnmesi sebebiyle iş akdinin bozulduğu ve çalışmadığı devre için kıdem tazminatı ve işçiliği teşvik ikramiyesi alması mümkün değildir.
Sendikanın işçilere yapacağı dinlenme kampı için işverenin araç ve gereçleriyle her türlü yardımı yapmayı taahhüt etmesi şeklindeki protokole konulan hükmün mahiyeti belli olmaması sebebiyle ve müşahhas bir hak tayin etmemiş olması nedeniyle infaz kabiliyeti bulunmadığı gibi bu madde hakkında hakemin selahiyetine giren bir yön de yoktur.
Sonuç: Temyiz olunan hakem kararının yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 25.6.1979 gününde bozmada oybirliği ile , nedeninde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy