(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içnde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Fazla çalışmadan söz edilebilmek için, çalışmanın işveren istek ve iradesi ile olması gerekir. Devlet dairelerinde pazar gününün yanında cumartesilerin de hafta tatiline katılmasından sonra da mesai saatleri 8.30, 12-13, 17.30 olarak düzenlenmiş, ancak davacının sabahları 1,5 saat önce gelmesi karşılığı olarak da akşamları 1,5 saat önce gitmesi uygun görülmüştür.
Nitekim dava dilekçesinde, 1977 Mayıs ve Haziran aylarında 1,5 saat erken gittiklerini kabul etmişlerdir. Ondan sonra bu erken gitmenin işveren tarafından kaldırıldığı açıkça belirtilmediğine göre, işçinin kendiliğinden diğer memurlarla beraber 17.30'a kadar kalması, fazla çalıştığının kabulünü gerektirmez.
Diğer taraftan, idareden gelen 16.2.1979 tarih ve 650 sayılı cevabi yazının 2 no.lu bendinde, hak isteme, 1.7.1977 - 1.5.1978 tarihleri arasında, sabahları bir süre erken gelmesine karşı, akşamları bir süre erken bıraklmakta olduğu bildirilmiştir. Bunun aksi, yukarıda açıklandığı üzere inandırıcı ve kesin delillerle kanıtlanmamıştır. Bu durumda davanın reddi gerekirken, yazılı düşünce ile kabulü isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararı, yukarıda yazılı sebepten davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.9.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy