(1475 S. K. m. 41, 43)
Dava: Davacı, zamlı hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının dayandığı toplu iş sözleşmesinin 50. maddesinde hafta tatili olan pazar günü çalıştırılan işçilere, müteakip hafta içinde bir gün izin verilmezse çalıştığı pazar günü için 3 yevmiye, izin verilirse 2 yevmiye ödeneceği öngörülmüştür. Yine aynı konuda dava açtığını belirten şahit dışındaki diğer davacı şahitleri hafta tatili yerine hafta içinde veya müteakip haftada tatil verilmediğini yeterli şekilde doğrulamamışlar, aksine davacı şahidi (C.E.) kendisinin çalışmaya başladığı 20.3.1975 tarihinden beri hafta tatili yapılmakta olduğunu belirtmiştir.
Bu durumda davacının çalıştığı hafta tatili yerine tatil yapmadığını kanıtlayamamıştır.
Bordrolardan çalışılan hafta tatili için 2 yevmiyesinin ödendiği, davacının da bunu ön koşulsuz imza ederek aldığı anlaşılmakta olduğuna göre davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten davalı yararına BOZULMASINA 18.2.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy