(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Kıdem tazminatı esas itibariyle işçinin işyerinde sadakatle çalışarak hizmet etmesi nedeniyle, yıpranması karşılığı geleceğini güvence altına alma amacına yöneliktir. O halde kıdem tazminatına hak kazanılacak sürenin hesabında işyerinde çalışılarak veya yasalar veya diğer düzenleyici kuralları uyarınca çalışılmış gibi kabul edilerek sürelerin dikkate alınması gerekir. Olayda davacı işçinin mahkemece kabul edilen takriben dört yıllık süreden gene takriben iki yılını raporlu geçirdiği ve bu süre içinde iş Kanununun 17/l/b fıkrasının son hükmü uyarınca ücret ödenmediği sabittir. Hal böyle olunca yukarıda açıklanan esaslar uyarınca işin özelliği itibariyle hizmet akdinin temel unsuru ücrete müstahak alınmayan raporlu sürenin kurucu unsurlar gerçekleşmeden kıdem tazminatına esas tutulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 19.2.1980 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy