(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası, pazar ve bayram tatili gündelikleri ile önceki dosyadaki belirtilen alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışması ile yıllık ücretli izin parasından alacaklı olduğu miktarların bunlara hak kazandığı tarihlerdeki ücreti üzerinden bu ücretleri tespit edilemediği takdirde, o tarihlerdeki asgari ücret üzerinden hesaplanmak gerekirken tüm süre için iş aktinin sona erdiği tarihteki asgari ücrete göre hesap yapılmış olması doğru değildir.
3- Yıllık ücretli izine hak kazanabilmek için en az bir yıl çalışmış olmak gerekir. Bir yılı doldurmayan süre için orantılı olarak izin hakkı doğmaz. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda bu esasın nazara alınıp alınmadığı anlaşılmamaktadır. Bu konuda bilirkişiden ek bilgi alınmak gerekiyorsa anılan esasa göre hesap yaptırmak icabeder.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 3.10.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy