(2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, ücret farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı idare avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Öncelikle şu hususun belirlenmesi gerekir. Bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmek için, taraf sendika üyesi olmayanların dayanışma aidatı ödemeleri yeterli olup ayrıca bu konudaki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ilgili sendikanın muvafakatı gerekmez.
İlke olarak toplu iş sözleşmesinden taraf sendika üyesi işçiler, yürürlüğe konuluş gününden itibaren yararlanmaları, sendika üyesi olmayanların yararlanma koşulları ise 275 sayılı Yasanın 7/3. maddesi hükmü ile belirlenmiştir. Bu nedenlerle davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşullarının başvuru açısından gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Ancak, taraf sendika üyesi olmayanların toplu iş sözleşmesinden dayanışma aidatı ödeme suretiyle yararlanabilmeleri toplu iş sözleşmesinin yapıldığı tarihten sonraki dönem için mümkündür. Toplu iş sözleşmesinin geriye yürütülmesi halinde dahi durum değişmez. Başka bir anlatımla geriye yürütülen bir toplu iş sözleşmesinden taraf sendika üyesi olmayan işçiler, dayanışma aidatı ödemek suretiyle geriye yürür biçimde yararlanamazlar, ancak ileriye dönük olarak yararlanabilirler. Bu kabul şekli sendika güvenliği ve sendikaya üye olma özgürlüklerinin dengeli bir düzeyde tutulmaları gerektiği yolundaki düşüncenin doğal bir sonucudur.
Mahkemece, bu esaslara uyularak hüküm tesisi gerekirken toplu iş sözleşmesinin yapılmasından önceki sureyi de kapsar biçimde karar verilmesi usul ve yasayla aykırıdır. Karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.2.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy