(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı ihbar, kıdem tazminatı hafta ve bayram tatili gündelikleri, ücretli izin parası ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davalının 24.2.1978 tarihli cevap dilekçesinde, davacının (İşyerinden sebepsiz olarak 28.7.1977 günü kendiliğinden ayrılmıştır. İşi sebepsiz olarak terk eden davacıya Temmuz 1977 ayına ait 27 günlük ücret alacağından başka borcunun bulunmadığı...) savunması ileri sürülmüştür. Savunmada davacının işi kendisini sebepsiz terk ettiği iddia edilmek suretiyle ihbar ve kıdem tazminatı gerektirmeyen bir biçimde hizmet akdinin sona erdirildiği söylenmiştir. Doğmadığı ileri sürülen bir hakkın ibrası söz konusu olamaz. Bu savunma karşısında ihbar ve kıdem tazminatlarının ibra kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Diğer yönden işi davacının terk ettiği davalı tarafından kanıtlanmadığına göre ihbar ve kıdem tazminatlarının hesap ettirilip hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebebden davacı yararına BOZULMASINA, 15.4.1980 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy