(1475 S. K. m. 90)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Toplu İş Sözleşmesinin 90/2. maddesinde askerlik görevlerinin kıdem süresine katılacağı öngörülmüş ise de, bu hükümle İş Yasası'nın 51. maddesinde düzenlendiği gibi hizmet akdinin davamı içinde kısa süre ile yapılan askerlik görevlerinin amaçlanmış bulunduğunun kabulü gerekir. Yoksa hizmet akti ilişkisi bulunmadan önce yapılan muvazzaf askerlik süresini amaçlandığının kabulü kıdem tazminatının esasları ile bağdaşmaz.
3- Davacı, 1.12.1952 - 29.7.1954 , 1.2.1961 - 12.7.1962, 24.8.1967 - 31.3.1971 tarihlerindeki hizmetlerinden istifaen ve cezaen ayrılmıştır. İş Yasası'nın 1927 sayılı Yasa ile değişik 14/5. madde hükmünde bir önceki bentlerde belirtilen kamu kuruluşlarında işçinin hizmet aktinin evvelce bu maddeye göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona ermesi suretiyle geçen hizmet sürelerinin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmayacağı hükme bağlanmıştır. Yasadaki bu düzenleme kamu düzeni ile ilgilidir. Bu nedenle toplu iş sözleşmesinde Yasa'nın anılan maddesinin 7. bendinde tanımlanan kamu kuruluşlarındaki hizmetlerle ilgili olarak aksine hüküm konulması bu konudaki kamu düzeni ile ilgili kural ile bağdaştırılamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 17.6.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy