(1475 S. K. m. 14, 35)
Dava: Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı kötüniyet ve kıdem tazminatı istemiştir.
Davalı mesaiye kalmadığından disiplin kurulu kararı ile davacının hizmet akdinin feshedildiğini savunmuştur.
Mahkeme savunmayı kabulle davayı reddetmiştir. Normal fazla çalışmayı düzenleyen iş yasasının 35. maddesinde fazla çalışma yapılmasını Bölge Çalışma Müdürlüğünün iznine ve işçinin muvafakatinin alınmasına bağlamıştır. Fazla çalışma tüzüğünün 5. maddesinde de bu muvafakatine şart olduğuna işaret edilmiştir. Bu muvafakatin hizmet akitlerinde veya toplu iş sözleşmelerinde o işte fazla çalışma imkan ve ihtimalinin bulunduğu belirtilmek suretiyle önceden de sağlanabilir. Toplu iş sözleşmesinde böyle bir hüküm olsa bile anılan tüzüğün 7. maddesine göre işçilerine fazla çalışma yaptırmak isteyen işverenin fazla çalışmaya başlamadan önce bu maddenin a-b-c-ç-d-e-f-g bentlerindeki bilgileri açıklamak suretiyle Bölge Çalışma Müdürlüğünden izin alınması gerekir.
Ancak bu koşulların gerçekleşmesinden ve bunun fazla çalışma yapacak işçilere duyurulmasından sonra yasada öngörülen sınırlar içinde fazla çalışma yükümlülüğü doğar.
Mahkemenin bu yönleri araştırmadan normal ihbar ve kıdem tazminatlarını da reddetmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA,temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 5.6.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy