(1475 S. K. m. 17, 26)
Dava: Davacı, vardiya ve hizmet ile ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı 1976-1978 tarihli Tekel Genel Müdürlüğü ile Tek Gıda İş Sendikası arasında düzenlenen toplu iş sözleşmesinin 133. maddesine dayanarak vardiye zammı ile kıdem zammı ve hizmet zammı istemiştir.
Davalı cevabında bu hakların ancak fiilen çalışması halinde alınabileceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkeme davayı kabul etmiştir.
Gerçekten yukarıda sözü edilen T.İ.S. nin 133. maddesine göre iş sözleşmesi haksız olarak bozulan işçi sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından bozulduğunu mahkeme kararı ile tespit ettirip tekrar işe alındığı takdirde boşta kaldığı süre için işçi çalışılmış sayılarak her türlü haklarının ödeneceği öngörülmüştür. Bu haklar boşta kaldığı süre için ödenmesi gereken ücret vesair buna müteferri haklardır. Vardiye zammı gibi haklar ise fiilen bir iş yapılması halinde işçiye ödenen ücrete ilaveten verilecek bir zamdır. Davacı bu zammı ancak çalışması halinde alabilir. Mahkemenin başka bir görüşle davayı kabul etmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.6.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy