(818 S. K. m. 55)
Dava: Davacı, kaza fonundan doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- 6. Dönem Toplu iş sözleşmesinin 72. maddesi Kaza Fonu konusunu düzenlemiş olup ilk hükmünde aynen şöyle denilmiştir. "Taraflar kaza yapan şoförlerin ödeyecekleri tazminatların kısmen veya tamamen karşılanması amacı ile bir kaza fonu yönetmeliği" ne atıfta bulunulmuştur. Kaza fonu yönetmeliği denilen Kaza fonu genel esaslarının amaç kısmında ise "Araç kullanan veya diğer sürücülerin görevleri sırasında kaza yapmaları halinde ödeyecekleri tazminatın aşağıda belirtilen nisbetler dahilinde karşılanması için ofis bünyesinde kaza fonu tesis edilmesi" öngörülmüştür. 5. maddede ise "araçlarda kaza vukuunda yapılacak işlemler" düzenlenmiş olup sadece ofis vasıtalarındaki zararın tespit biçimi hükme bağlanmıştır.
Tazminat hukukunun genel esaslarına göre ilke olarak zarardan doğrudan doğruya fail sorumludur. İdare kendi vasıtasında meydana gelen zararı toplu iş sözleşmesi ve atıfta bulunduğu yönetmelikteki esaslar uyarınca şoföründen istemek hakkından önceden vazgeçmektedir. Toplu iş sözleşmesi ve yönetmelik yapılırken idare, şoförüne karşı az önce belirtilenden daha ağır yükümlülükler getirici nitelikte olan kazada karşı vasıta sahibine şoförün ödemek zorunda kaldığı hasar bedelini şoföre ödeme taahhüdü altına girme amacını gütseydi karşı vasıtadaki hasar açısından da evveliyetle açık düzenleme getirirdi. Burada her ne kadar karşı vasıtadaki hasar tespit biçimi karşı vasıta sahibini kuşkusuz bağlamaz ise de bu yoldaki düzenlemenin idarenin şoförüne karşı yükümlülüğünün sınırı bakımından sadece tarafları bağlayacağı tartışma götürmez. Bu nedenlerle idare şoförünün kaza sonucu üçüncü kişilere ait vasıtalara ödediği hasar bedelinin idareden alınması isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
2- Kabul şekline göre; bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere karşı vasıta sahibi verdiği ibraname ile 6600 lira karşılığında idare ve idare şoförünü ibra ettiğini başkaca herhangi bir hak ve talepte bulunmadığını bildirdiği halde ibra tarihinden sonra davacının karşı vasıtaya yaptığı giderlerin davalıdan karar yerinde yazılı oranda tahsiline karar verilmesi dahi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararı da gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, ... 1.10.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy