(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatının ödetilmesi isteğiyle açılan davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.2.1982 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına avukatı geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi, Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatı sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı, istifa etmek suretiyle işten ayrılmıştır. 1475 sayılı İş Kanunun 1927 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi hükmüne göre, istifa hali kıdem tazminatını gerektirmeyen hallerdendir. Bu husus 2320 sayılı Kanun ile buyurucu nitelik kazanmıştır. Bu itibarla TİS'nin istifa halinde kıdem tazminatı ödeneceğine ilişkin hükmü geçersizdir.
O halde, davacının kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken aksine düşünce ile hüküm altına alınmış olması isabetsiz olup bozmayı icabettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.2.1982 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Davacının dilekçeleri münderecatına ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kararın onanması oyundayız.
Full & Egal Universal Law Academy