(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesini karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının hizmet akti 23.10.1980 tarihinde istifa suretiyle sona ermiştir. Kıdem tazminatının ödenmesine ilişkin 2320 sayılı Kanunun yasaklayıcı hükmü'de aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. 1475 sayılı İş Kanununun değişik 14. maddesinin anlamına göre, istifa hali hizmet aktinin kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erme halidir. Bu yön 2320 sayılı kanun ile, buyurucu nitelik kazanmıştır.
O halde; davacı kıdem tazminatı alamaz. Mahkemenin aksine düşünce ile ve yazılı şekilde isteği kabul etmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.1.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy