(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği reddetmiştir. Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İşyerinde uygulanmakta olan TİS'nin "Ağır ve zehirli işler primi" başlıklı 32'nci maddesiyle, kömür karıştırma, kaplama, kalem yıkama, alektrolit dairesi, çinko ocakları ve bu kısma dahil kalot perisinde çalışan üyelerin ücretlerinin, çalıştıkları sürece % 25 zamlı olarak ödeneceği hükmü getirilmiştir.
Davalının, mahkemeye gönderdiği yazıda, davacının 1.3.1977 tarihinde imzalanan TİS'nin 32'nci maddesi uyarınca bu tarihten itibaren % 25 zamlı ücrete hak kazandığı bildirilmektedir. Yine aynı yazıya ekli listede, 1977 yılından fesih tarihine kadar geçen sürede anılan yerlerdeki fiili çalışmaları gösterilmiştir.
Bu listeden davacının 1977 yılından, işten ayrıldığı tarihe kadar geçen süre içinde her ay fiilen bu nitelikteki işyerlerindeki çalışmalarının, gün sayısı itibariyle, çoğunlukla ayın yarısından fazla bir bölümünü kapsadığı görülmektedir. Böyle bir çalışmanın geçici olduğundan söz edilemez.
Ancak, davacı işe girdiği tarihten itibaren devamlı olarak çinko ocaklarında çalıştığını ileri sürerek istekte bulunmuş ve bunu şahitle ispat edeceğini söylemiştir. O halde, davacının 1977 yılından önceki çalışmaları içinde de göstereceği delilleri dinlemek, varsa davalının da delillerini toplamak ve gerçekten 1977 yılından önce de aynı şekilde çalıştığı sabit görülürse % 25 zammı, kıdem tazminatında nazara almak gerekir.
Ancak, kıdem tazminatı hesabında % 25 zammın bir güne isabet eden miktarını tayin ederken, son ücretin % 25'ini değil, davacının son bir yıl içinde aldığı bu zam tutarını 365'e bölmek suretiyle tespit etmek icabeder. %25 zammın bir güne isabet miktarı böylece bulunduktan sonra, bunu asıl ücrete ilave etmek, 7,5 kat sınırlama sözkonusu olduğu takdirde bu hususun da gözönünde tutulmak suretiyle ödenecek tüm kıdem tazminatını bulmak, bundan ödenen tenzil edilerek aradaki farka hükmetmek gerekir.
Mahkemenin, noksan tahkikat ve yanlış değerlendirme ile anılan çalışmayı geçici kabul ederek, isteği reddetmiş olması isabetsiz olup, bozmayı icabettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy