(1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 63)
Dava: Davacı, fazla ödenen kıdem tazminatının iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece davalıya haklı bir neden olmasızın fazla ödeme yapıldığı kabul edilmekle birlikte, bu paranın yararlı yere sarfedildiğinin anlaşılamadığı, aksine hayat pahalılığı nedenile sarfedildiğinin meydana çıktığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, hayat pahalılığı nedeniyle sarfedilmiş olması Borçlar Kanununun 63'üncü maddesi açısından iadeye engel nedenlerden değildir. Hal böyle olunca olayda iadeye engel bir nedenin gerçekleştiği konusunda ispat yükü, davacıya değil, davalıya düşer. Mahkemece, bu yön gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın reddi isabetsizdir. Karar bozulmalıdır. Bozma nedenine göre diğer yönler üzerinde durmaya şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz oluan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 17.4.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy