(1475 S. K. m. 35, 54, 56)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla, toplanan delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma parası ve izin paraları bir çok seneleri içine aldığına göre bu hakların bu süreler içinde değişik ücretleri üzerinden hesaplanması gerekirken geçmiş senelerdeki çalışmaları ve izin paralarının son ücretinden hesap edilmesi isabetli olamaz.
3- Davacı, hizmet ilişkisini haksız olarak davalının bozduğunu ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatları istemiştir. Davalıda ilişkinin, işi bırakmak suretiyle davacının bozduğunu savunmuştur. Davacı ve davalı şahit sözlerinden davacının işi bıraktığı, anlaşılmaktadır. Bu hale göre ihbar ve kıdem tazminatı almaması icap eder.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 3. maddedeki bozma sebebinde oyçokluğuyla diğerlerinde oybirliği ile ve temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.4.1981 gününde karar verildi. *
KARŞI OY
Davacı iş yerinde tamirci olarak çalışmakta iken, ortalık temizleme işine verildiği, iş şartlarının esaslı ve aleyhe değiştirilmesi sonucu işyerinden ayrıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.Bu halde davacıya kıdem tazminatının verilmesi gerekeceğinden çoğunluğun kıdem tazminatıda alamıyacağı görüşünden ayrılıyorum.
Üye
A. Berksun
Full & Egal Universal Law Academy