(275 S. K. m. 29)
Dava: Davacı, kötüniyet, kıdem ve manevi tazminatı ile ikramiye ve diğer sosyal haklardan doğan alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Lokavtın gayri kanuni olduğuna ilişkin ilam ile hizmet sözleşmesinin işveren tarafından haksız bozulduğu gerçekleşmiştir. Davacı, lehine istediği ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesi esas itibariyle isabetlidir. Ancak, uyulan bozma kararı ile bu tazminatlara yemek parasının bozma kararında benimsenen biçimde yansıması gerektiği de kesinleşmiştir. Nihai kararda Mahkeme, benimsediği bozma uyarınca hesap yapıldığını açıklamış ise de, hüküm altına alınan miktar bu yönden bozma gereklerine uymamaktadır. O halde söz konusu tazminatların hesap şekli bakımından uyulan bozma kararı gerekleri yerine getirilmek üzere karar yeniden bozulmalıdır.
2- Davacı, 275 sayılı Yasanın 29. maddesinin 2 sayılı bendinin son fıkrası uyarınca ücret isteğinde bulunmuştur. Bu bendin 1. fıkrası hükmü, işçiye sözleşmeyi tazminatsız bozma hakkını verir. Son fıkra ise, kanun dışı lokavt halinde hizmet akdinden doğan hakların alınmasını düzenlemektedir. Olayda davacı ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı istemekle sözleşmenin bozulması halini benimsemiş olmasına göre son fıkra uyarınca artık ücret isteğinde bulunamaz. Karar bu yönden de usul ve yasaya aykırı olduğundan, karar bu yönden de bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda yazılı sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA(...) 23.6.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy