(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatiyle izin ücreti ve kömür alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - İş Yasasının 14. maddesindeki kıdem tazminatını gerektiren fesih halleri gösterilmiş olup bunlar arasında iş yönünden 16. maddesinde sayılan durumlar dışında istifa haline yer verilmemiş ve bu esasların buyurucu olduğu 23.10.1980 tarihinde yürürlüğe giren 2320 sayılı yasa ile açıklığa kavuşturulmuştur.
Ancak davacının istifası; bu yasadan yıllar önce, toplu iş sözleşmesinin 81. maddesinde yer alan işçilerin kendi istekleri ile işten ayrılmaları halinde de kıdem tazminatı ödeneceği yolundaki hüküm ile bu hükmün kendisinden önceki uygulamasına dayanmıştır. Böyle bir durumda isteğin olumsuz karşılanma halinin M.K.nun 2. maddesinde temel kural olarak yer alan objektif iyiniyet kurallariyle bağdaşmayacağı ortadadır.
Bu itibarla davacının kıdem tazminatı isteğinin incelenmesi gerekirken değişik düşünce ile bu yoldaki isteğin reddinde isabet görülmemiştir.
2 - Gerekçe gösterilmeden izin parası talebinin reddide usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan sebeblerle davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine 24.12.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy