(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalsa da temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Toplu iş sözleşmesinin Sosyal Güvenlik Zammı başlığını taşıyan 34. maddesinde işverenin sendika üyesi işçilere; ekonomik, sosyal ve kültürel gelişmelerini sağlamak, emeklilik güvencesine katkıda bulunmak amacıyla aylık ücret tutarına ilaveten 100 TL. zam yapacağı, bu zammın işçinin bordrosunda gösterileceği ve her ay işverence net tahsil edilerek Genel -İş, Emeklilik ve Yardımlaşma Dayanışma Sandığı hesabına yatırılacağı belirtilmiş ve son fıkrasında da, bu zammın işçilerin müktesep hakları olmayıp, Genel -İş Üyesi oldukları sürece uygulanacağı hükme bağlanmıştır.
Toplu iş sözleşmesinin bu hükmü, işveren ile sendika arasındaki ilişkiyi düzenleyen vecibevi hüküm niteliğinde olup, işçiye talep hakkı vermez. Bundan başka, son fıkra hükmüne göre bu zammın arızi olduğu, daimilik arzeden bir ödeme olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatına yansıtılması doğru olamaz.
Mahkemenin aksine görüş ile Sosyal Güvenlik Zammı kıdem tazminatına yansıtılmış olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.2.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy