(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacının esrar bulundurmak suçundan tutuklanması nedeniyle işine devam edememesi, işyerinde ve işverenle ilgili olmayan bir sebepten ileri gelmiş ise, olayda 1475 sayılı İş Kanununun 17. maddesinin III. bendinde öngörüldüğü gibi işyerinde işçiyi bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan bir zorlayıcı sebebin varlığı sözkonusu olur ve bu durumda davacı kıdem tazminatına hak kazanır. Zira anılan Kanunun 17. maddesinin II. bendinde gösterilen ve işverene bildirimsiz ve tazminatsız fesih hakkı tanıyan sebeple işyeri ve işverenle ilgili hususlar için geçerli olup, işyeri dışındaki olaylarla ilgili değildir.
O halde, bu yönden gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, tutuklama sebebiyle işe devam edememenin işyeri dışında meydana gelen olaydan ileri geldiği anlaşılırsa, davacının yararlanacağı toplu iş sözleşmesi de tespit edilerek gerçekleşecek kıdem tazminatına karar vermek gerekir. Mahkemenin yazılı sebeple isteği reddetmiş olması isabetsiz olup, bozmayı icabettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.3.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy