(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme yerinde görülmeyen davanın reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla toplanan delilere ve gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş Kanununun 1927 sayılı yasa ile değişik 14. maddesinde kıdem tazminatı için en az bir tam yıl çalışmış olmak esası getirilmiş ve bir tam yıldan sonra sene artıkları için de oran dahilinde ödeme yapılacağı öngörülmüştür.
Diğer yönden aynı maddede emeklilik nedeniyle ayrılmalarda değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmetlerin birleştirilmesi kabul edilmiştir. Bu hükümlere göre en az 1 yıl çalışma koşulu gerçekleştikten sonra birletirilmesi gerekli diğer hizmet sürelerinin bir yıl seneden ya da eski hükümlerde bir yıldan az olmasının önemi yoktur. Ne var ki birleştirilecek hizmetler için kıdem tazminatı ödenmemiş ya da kıdem tazminatını gerektirmeyecek bir biçimde ayrılınmamış olsun bu itibarla davacının 13.3.1945-30.3.1946 arası hizmetlerinin dikkate alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, (...) 5.5.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy