(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, dini ve milli bayram gündelikleri ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere ve kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Andla dinlenen davacı tanıklarının ve kısmen de otelde yöneticilik yapan davalı tanığının deyişlerinde, davacının en azından 1971 yılından itibaren davalı işverenlere ait otelde temizlik ve çamaşır yıkama işlerinde çalıştığı ve bu çalışmalarını tatil günleri de sürdürdüğü anlaşılmaktadır. İşyeri otelin kapasitesine göre, günlük normal çalışmalar için davacının anılan tarihten itibaren asgari ücretle çalıştığının kabulü gerekir.
İşverenlerce bir takım kağıtların imzalanmasının istendiği, bunu kabul etmeyen davacının işten çıkarıldığı da yine tanık beyanı ile sabittir.
Davalı işverenler ödemeye ilişkin herhangi bir belge ve yıllık ücretli izin defteri de ibraz etmiş değillerdir.
Bu durumda davacının 1971 yılından itibaren işyerinde asgari ücretle çalışıp tatiller dahil her gün çalıştığı, haklı neden olmaksızın işten çıkarıldığı anlaşıldığından ihbar ve kıdem tazminatı ile tatil ve yıllık izin ücreti istemekte haklı olduğu halde davanın reddinde isabet bulunmamaktadır.
3 - Davacının hizmet tespitine ilişkin isteğinin de yukarıda belirtilen sebepler gözönünde tutularak değerlendirilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde gösterilen sebeplerden davacı yararına BOZULMASINA 04.05.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy