(1475 S. K. m. 14, 16)
Dava: Davacı, noksan ödenen ücret, fazla çalışma parasile kıdem tazminatı ve izin ücretinden doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Toplanan delillere, yapılan soruşturmaya göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Davacı, kıdem tazminatı istemiş, davalı savunmasında işi davacının terkettiğini ileri sürmüştür. Dosyadaki delillerden işverenler arasında işyerinin deposuna bir miktar mal giriş fakat çıkışı konusunda işveren, ortaklar arasında çıkan tartışmanın davacıya sirayet ettirildiği görevini yapmadığı durumunun işverenlerce yaratıldığı tüm delillerden anlaşılmaktadır. Davalı haklı nedene dayanmadığına davacının işine on yıl kadar herhangi bir itimadı sarsan durumu olmadan devam ettiği gözönünde tutulduğunda davacının hasıl olan durumu nedeniyle işi terkte haklı olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu durum karşısında davacı yararına kıdem tazminatına hükmedilmek gerekirken reddi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 9.6.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy