(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, sabit olmayan davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, işyeri ile ilgili olmayan bir suç isnadı ile sıkıyönetimce gözaltına alınmış, bir süre gözaltında tutulduktan sonra salıverilmiş, sonra da hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, işe alınması için işverene başvurmuş, fakat sözleşmede süre ile ilgili olarak öngörülen şartlar gerçekleşmediğinden bahisle işe alınmamış, iş akti münfesih sayılmıştır.
Ancak Toplu iş Sözleşmesindeki hükümlerin işçinin tekrar işe alınması ile ilgili olduğu, işverene tazminatsız fesih hakkı tanıyan sebepleri düzenlemediği anlaşılmaktadır.
Öte yandan, İş Yasasınının 17/3. maddesinde işyerinde işçiyi bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan bir zorlayıcı sebebin ortaya çıkması halinde işverenin bildirimsiz fesih hakkını kullanabileceği kabul edilmiştir. Aynı yasanın 14. maddesi hükmüne göre de; 17/3. madde uyarınca fesihlerde işçiye kıdem tazminatı verilmesi gerekmektedir.
Olayda İş Kanununun 17/3. maddesindeki durumun mevcut olduğunun kabulü icabeder. Böyle olunca davacı ihbar tazminatını alamaz ise de, kıdem tazminatına hak kazanır. O halde, gerçekleşecek olan kıdem tazminatına karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten davacı yararına BOZULMASINA, 27.5.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy