(2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı toplu iş sözleşmesinin getirdiği sosyal haklar karşılığının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Bir işyerinde çalışan işçilerin, o işyerinde uygulanan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için ya da 275 sayılı Kanunun 7/3 maddesi uyarınca o işçi kuruluşuna tespit edilen dayanışma aidatını ödemeleri gerekir. Bu şartlar gerçekleşmedikçe bir toplu iş sözleşmesinden yararlandırılamaz ve toplu iş sözleşmesine aksine hüküm konulamaz. Konulmuş hükümler de hukuki sonuç doğurmaz.
Olayda Genel-İş Sendikası üyesi olan davacı, mensubu bulunduğu bu sendikanın davalı işverenle aktettiği 1.8.1977/1.3.1979 tarihleri arasında geçerli işkolu toplu iş sözleşmesinin başka sendika ile yapılacak işyeri toplu iş sözleşmesine taraf Genel -İş Sendikası üyelerine de uygulanacaktır şeklindeki 74. maddesi hükmüne dayanarak, işverenin Türkiye Genel-İş Sendikası ile yaptığı 1.3.1979/81 tarihleri arası için yürürlüğü konulan işyeri toplu iş sözleşmesindeki farklı hakları istemiştir.
Bu 74. maddesi hükmü, yukarda açıklanan ilke uyarınca üyelik veya dayanışma aidatı ödenmesi halinde uygulanma imkanına sahip olup, bunun dışında hüküm ifade etmez. Bu nedenle isteğin hüküm altına alınması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebelerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine 9.7.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy