(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, 14.10.1980 tarihinde 2320 sayılı yasanın yayımı tarihinden önce toplu iş sözleşmesinden istifa halinde de kıdem tazminatı ödeneceği yolundaki hükme dayanarak işden ayrılacağını bildirmiş ancak, ihbar öneli içinde çalıştırılarak 23.11.1980 tarihinde işden ayrılmış, işverenin kıdem tazminatı ödemek istemesi de o arada sebepsiz işden çıkarma yasağının konması sebebiyle yeniden 2.3.1981 tarihinde işe başlatılmıştır.
Davacı, bu dava ile 23.11.1980 - 2.3.1981 tarihi arası boşta kaldığı günlerin ücret ve haklarının fazlası saklı tutularak bir bölümünü istemiştir. Usulün 2494 sayılı yasa ile değişik 427. maddesi uyarınca alacağı bir bölümün dava edilmiş olması halinde onbin liralık kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirleneceğinden ve alacağın tamamı 10.000 - liranın üstünde bulunduğundan mahkemenin kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kaldırılması ve uyuşmazlığın esasının incelenmesine karar verilip dosya incelendi,
Karar: Davacının işden ayrılmak için başvurduğu tarih, TİS'nin müsait hükmü ve Medeni Kanunun 2 nci maddesindeki objektif iyiniyet kuralı gözönünde tutulduğunda ilerdeki kıdem tazminatı isteğini önlemese de, yukarıda açıklanan ayrılış şekli ve olayda davalının sebebiyet verdiği bir zararın bulunmama nedeniyle boşta kaldığı günlerin ücret ve diğer haklarını isteyemiyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde bu hakların tahsiline karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı şekilde davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.10.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy