(1475 S. K. m. 14, 16)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece, davalı işverenin görevinde bazı ihmalleri olduğu görüşü ile davacıya ikazlarda bulunduğu, davacının bu ikazlar üzerine hizmet aktini feshettiği, davalının bazı sigortalıların sigorta numaralarının ve işe girişlerinin sigorta kurumuna bildirilmediği şeklindeki iddiaları hakkında belirli ve somut vakıalara dayalı bir tespiti olmadığından ikazlarında haklı olmadığı, bu nedenle davacının hizmet aktini fesihte haklı bulunduğu kabul edilerek kıdem tazminatına karar verilmiş ise de; işverenin sözü edilen hareketinde 1475 sayılı İş Kanununun 16. ncı maddesinin ll. bent hükümlerinde öngörülen durumların mevcut olmadığı, özellikle bu bendin (ç) fıkrasındaki şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ağır isnat veya itham niteliğinde bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.
Esasen davacının, bazı işçilerin sigortalılık durumlarının kuruma bildirilmediğinin şahitler tarafından ifade edildiği mahkemece de belirtilmektedir. Öte yandan işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisen hatırlatması işverenin hakkıdır. O halde, davacının hizmet aktini fesihte haksız olduğunun kabulü ile kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken, hüküm altına almış olması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.11.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy