(506 S. K. m. 26) (743 S. K. m. 4)
Dava: Davacılar, murislerinin iş kazası sonucu ölümü üzerine uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla, toplanan delillere ve gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - MK. nun 4. maddesinde hakime takdir hakkı tanınan hallerde bu takdirini hak ve nesafet kurallarına uygun düşecek biçimde kullanması gerekir. Zararlandırıcı olayda % 100 kusurlu olduğu kabul edildiğine, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ve para değerine göre, davacılara takdir edilen 15 ve 10'ar bin liralık manevi tazminat hak ve nasafet kurallarıyla bağdaşmayacak derecede az görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten davacılar yararına, bozma dışında kalan maddi tazminatla ilgili kısmın ONANMASINA, temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine 16.11.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy