(1475 S. K. m. 13, 14, 16)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının, 1.8.1957 - 8.5.1959 tarihleri arasında Van Nafıa Müdürlüğü'nde geçen çalışması sonunda amirlerine karşı uygunsuz davranışları ve dik başlı hareketleri sonucu 3008 sayılı İş Kanunun 13. maddesine dayanılarak işverence feshedildiği bildirilmiş.
Her ne kadar fesih yazısında amirlerine uygunsuz davranışları ve dik başlılıktan bahsedilmişse de, bu Yasanın kıdem tazminatını gerektirmeyen 16/II. maddesine dayanılmamış, tamamı ihbar önellerini ve kıdem tazminatını içeren 13. madde esas alınmıştır. Bundan başka, davacının uygunsuz davranış ve dik başlılığı iddiasının hangi hareketlerden meydana geldiği ve bunların 16/II. maddesinde kıdem tazminatını gerektirmeyen, ahlak ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmayan hareketlerden bulunduğu da ortaya konup kanıtlanmamıştır.
Diğer yönden, davacının emekli olduğu tarihteki geçerli İş Yasasının 14. maddesinde, yaşlılık aylığına hak kazanan işçinin, değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmetlerin birleştirilmesi öngörülmüştür. Bu açıklamaların sonucu olarak davacının 1.8.1957 - 8.5.1959 tarihleri arasındaki hizmetlerinin kıdem tazminatı için de değerlendirilmesi gerekirken, aksi görüşle davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten, davacı yararına BOZULMASINA, ve temyiz peşin harcının istek halinde iadesine 4.2.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy