(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacılar maddi ve manevi zararın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Karar temyiz edenin yüzüne karşı 29.12.1982 gününde bildirilmiş, temyiz dilekçesi ise 21.1.1983 gününde kaydedilmiş olmasına göre İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesindeki 8 günlük temyiz müddeti geçmiştir. Bu sebeple davalının temyiz isteğinin REDDİNE,
2 - Davacının temyizine gelince:
A) - Olayın bir iş kazası olduğu kuşkusuzdur. Bu kazada davacıların miras bırakanlarının hiçbir kusurunun bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Kaza üçüncü bir kişinin kasti hareketi ile meydana gelmiş olup, davanın açılış biçimi işverenin koruyucu tedbiri almadığı da gerçek bulunduğuna göre B.K.'nun 43. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle tazminatın belirlenmesinde isabet görülmemiştir.
B) - Toplanan delillere, yapılan soruşturmaya, dayandığı gerektirici nedenlere göre manevi tazminat hakkındaki karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, manevi tazminat kısmının ONANMASINA, 12.4.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy