(1475 S. K. m. 35, 49)
Dava: Davacı noksan ödenen kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde hazine avuatı tarafındn temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı 1961 senesinde muvazzaf askerlik hizmetine giderken bu tarihten önceki hizmetleri için kıdem tazminatını almıştır. Her ne kadar toplu iş sözleşmesindeki hükme uyarak son defa 1982 senesinde emekli olmadan önce evvelce aldığı kıdem tazminatını iade etmiş olması nedeniyle kıdem tazminatının 7.11.1952 tarihindeki ilk girişinden itibaren hesaplanmasını istemişse de İş Yasası'nın 2320 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde aynı süre için birden fazla kıdem tazminatı ödenmeyeceğine dair buyurucu bir esas getirilmiştir. Kıdem tazminatı yönnden alınanın iadesi suretiyle hizmetin ihyası Yasanın az önce açıklanan temel ilkesi ile bağdaşmayacağından sözleşmedeki hükme itibar edilemez. Bu hale göre davanın reddi gerekirken kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.6.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy