(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, bakiye kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - 1475 sayılı İş Kanununun değişik 14. maddesinin 8. fıkrasına göre, aynı kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazminatı veya ikramiye ödenmez. Bu yön emredici mahiyette olup, aksine sözleşme yapılamaz, yapılmış ise, geçerlilik tanınamaz. Buna göre işçinin evvelce kıdem tazminatı alarak ayrılmış olduğu hizmetleri kıdem tazminatında dikkate alınmaz. Mahsup suretiyle hesap şekli de aynı kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazminatı ödenmesi niteliğindedir. Olayda davacının önceki çalışmasına ait hizmet akti muazzaf askerlik nedeniyle kıdem tazminatı ödenmek suretiyle sona ermiştir. Açıklanan durum karşısında bu süre artık kıdem tazminatında değerlendirilemez. Mahkemenin aksine görüşle hüküm tesis etmiş olması doğru değildir.
3 - Kıdem tazminatında yıldan artan süreler için oran dahilinde hesap yapılacağı yine 14. maddenin emredici hükümlerindendir. Yıla tamamlamak suretiyle hesap şekli de kanuna aykırıdır.
4 - Kıdem tazminatı hesabında 7,5 kat tavan sınırı da göz önünde tutulması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.10.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy