(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı bakiye kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının hizmet akti kıdem tazminatı ödenmek suretiyle 9.2.1979 tarihinde feshedilmiş, 7.1.1980 tarihinde ödenen kıdem tazminatı iade edilerek tekrar işe alınmış, 20.12.1981 tarihine kadar çalıştıktan sonra bu tarihte emeklilik nedeniyle hizmet akti sona ermiş ve işveren tarafından son hizmet süresi için kıdem tazminatı ödenmiş, önceki süre bu hesaba dahil edilmemiştir.
Davacı, her iki sürenin toplamı üzerinden son ücrete göre kıdem tazminatı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek istekte bulunmuş, istek mahkemece kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir.
1475 sayılı İş Kanununun değiik 14. maddesinin 8. fıkrasında, aynı kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazmiatı veya ikramiye ödenmeyeceği hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu düzeniyle ilgili olup uyulması zorunludur. Bu itibarla olayda muvazaa durumu veya diğer kanuni gerektirici bir durum söz konusu olmadıkça evvelce kıdem tazminatı ödenmek suretiyle sona eren hizmet süresi için tekrar kıdem tazminatı ödenmesine yer verecek şekilde bir değerlendirme yapılamaz. Olayda böyle bir değerlendirmeyi gerektiren bir durumun mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.
O halde isteğin reddi gerekiren yazılı şekilde kabulü yasaya aykırı olup, bozmayı icap ettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 24.3.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy