(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, noksan ödenen kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, son olarak işten ayrılırken kıdem tazminatı ödendiğini, ancak daha önce işyerinde gerçekleşen bir kısım hizmetlerini kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmadığı iddia ile eksik ödenen kıdem tazminatının tahsilini istemiştir. Bilirkişi raporuna karşı davacı vekili, bir kısım hizmetin davacının istekli olarak işi terkettiği gerekçesiyle dikkate alınmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir. Davacının çalıştığı işyeri itibariyle bir insanın ara vermeden uzun yıllar çalışması insanın insan olarak varlığını sürdürebilmesine olanak verecek nitelikte sayılamaz. Nitekim işveren de bu özelliği dikkate alarak uygulamada muayyen zamanlarda ara vermeyi olağan karşılamış ve uygulama bu yolda sürdürülmüştür. Gerçekten davacı için de böyle bir uygulama mevcut olup da ara vermeler işi terk anlamında pek uzun sayılamayacak sürede ise bu hizmetlerin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gerekir. Kaldı ki bu konuda işverence tek taraflı olarak sicil dosyasına "işi istekli terk" şeklinde kayda dayanılarak da davanın reddi isabetsizdir. Terki işveren ispat etmelidir. O halde, yukarıdaki esaslara göre inceleme yapılarak sonucu uyarınca karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (...) 3.11.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy